Byblos en Beiroet

Nu de blokkades opgeheven schijnen te zijn, besloot ik vanmorgen toch nog even naar Byblos te rijden.
Maar natuurlijk eerst weer roomservice voor het ontbijt bellen. Nu expliciet gevraagd om een continental breakfast en niet zo'n oriëntal breakfast.
Koffie en jus d'orange er bij gevraagd en dan maar afwachten wat er gebracht werd. Duurde wel 20 minuten, maar het zag er een stuk beter uit dan gisteren.
Ze hadden er zelfs nog een schaaltje met vers fruit bijgedaan.
Na het ontbijt werd de auto weer gehaald en ik op weg naar Byblos.
Overal onderweg de resten van de blokkades en bij die punten ook veel militairen om te voorkomen dat er opnieuw wegversperringen zouden worden opgeworpen.
De militairen rijden hier voornamelijk in de Hummers (voor de kenners, het gaat dan om de militaire versie van de H1). Ook staan er soms tanks gecamoufleerd opgesteld.
En ook iedere militair of politieagent loopt gewapend rond.
En ja hoor, op een gegeven moment, stond het verkeer weer stil. Bleek het een file te zijn, want een BMW had zich kapot gereden op een betonnen middengeleider.
Ze rijden hier dan ook als gekken. Veel dure auto's. Range Rover, Jaguar, Mercedes, Infiniti, Porsches en BMW's voeren de lijst wel aan. Heb ook nog twee Ferrari's zien rijden.
Aan de onderkant van de maatschappij rijden ze in een Renault 12 of 18 en iets nieuwer in KIA Picanto's of vergelijkbare grootte.
Maar nu even terug naar Byblos, daar kwam ik na een klein uurtje rijden aan. Overal betaald parkeren, maar ik heb geen flauw idee hoe dat werkt, dus even op zoek naar een gratis plekkie en ook gevonden.
Toen ik bij de ingang van de archeologische site arriveerde, bleek ook daar gratis parkeerruimte te zijn. Maar het was mooi weer en een wandeling is dan ook geen straf.
Byblos (Grieks: Βύβλος; Assyrisch: Gubla; Arabisch: Jubail) is een historische Fenicische havenstad in het huidige Libanon. De stad ligt ten noorden van Beiroet aan de Middellandse Zee.
De geschiedenis van de stad gaat terug tot het derde millennium voor Christus. In de bronstijd was het de belangrijkste haven van de Levant (het gebied ten oosten van de Middellandse Zee, ook wel Zuid-West Azië genoemd), vooral voor de handel in cederhout naar Egypte. Uit deze handelsnederzetting ontstond een stadstaat. De stadskoningen van Byblos waren vazallen van de Egyptische farao's. Ook stond Byblos bekend om zijn productie van het schrijfmateriaal papyrus, dat hierdoor in het Grieks werd aangeduid als biblion. Dit woord ging ook 'geschrift', 'boek' betekenen; uit het meervoud daarvan is via het Latijnse biblia (sacra) '(heilige) boeken' ons woord Bijbel afgeleid. In de tweede helft van het tweede millennium v.Chr. werd de stad Ugarit de belangrijkste havenplaats in de Levant.
Behalve bovenstaande informatie vanuit Wikipedia, kan ik nog aanvullen, dat ons schrift hier is uitgevonden en dat er tijdens de opgravingen, die sinds 1824 zijn begonnen, er zeven lagen, zeven verschillende culturen boven elkaar zijn gevonden. Verder lijkt het er op, dat Byblos de oudste, permanent bewoonde stad ter wereld is.
Dus best wel een locatie om te bezoeken.
De entree is via een Middeleeuws kasteel uit de 12-de eeuw. Het Kruisvaarders Kasteel, of zoals de Fransen zeggen, Chateau de la Mer.
Het meet 50 bij 45 meter en was het laatst gebouwde object in Byblos.
De top van de centrale toren is via een aantal trappen te bereiken en dan heb je een mooi uitzicht over de site zelf, maar ook over de zee.
Mijn eerste indruk was, dat het kasteel erg de moeite waard was, maar kijkend over de omgeving, kon ik weinig hoogtepunten ontdekken.
Maar schijn bedriegt. Ik heb anderhalf uur rondgelopen over het terrein en kwam oude gebouwen tegen, een Romeins Theater, een necropolis met een aantal sarcofagen, een vroegere bron (King's Well), een tempel vol obelisken en een rijtje kolommen uit de tiende eeuw.
Uiteindelijk echt wel de moeite waard om hier heen te rijden.
Mijn plan was, om de middag in Beiroet door te brengen, maar ik kwam op de terugweg weer langs de Teleferique en die was weer in gebruik.
Dus kaartje gekocht en met een gondeltje naar boven.
Daar aangekomen, nog een stuk klimmen, om bij het beeld te komen, The Lady of Lebanon (1904).
Via de wenteltrap (104 treden) naar boven en daar genieten van het uitzicht.
In de sokkel van het beeld huist een kleine kerk.
Daarna toch naar Beiroet gereden, auto geparkeerd midden in het centrum en ik was van plan om een aantal culturele hoogtepunten af te lopen.
Dat ging dus niet. In een ruime straal rond het parlementsgebouw, was alles afgezet. Niet met een paar lullige hekjes, nee, serieuze hekken met tig rollen scheermesjes prikkeldraad.
Op het Marthy's Square nog tientallen tentjes met demonstranten, uiteraard omgeven door een enorme hoeveelheid zooi. Verder richting parlementsgebouw een hoop herrie uit speakers, hippie-achtig uitziende types, die boven op een standbeeld met vlaggen stonden te zwaaien. Gelukkig wel op de maat van de muziek.
Maar ja, hierdoor waren een aantal historische objecten niet bereikbaar.
Ik heb geprobeerd een ingang te vinden, lukte natuurlijk niet, maar kwam zo wel bij de souk. Splinternieuw gebouw, met tig winkels. Veel waren nog gesloten i.v.m. vernielingen door demonstranten. Ik heb daar wat foto's van gemaakt.
De algemeen opinie hier, is, dat demonstreren prima is, maar ze moeten de boel niet kapot maken. En zeker niet van niet-overheidsobjecten.
In de souk een enorm grote supermarkt. Met allemaal verschillende versafdelingen. Een giga assortiment kaas, vlees, sushi, drank, maar helaas geen Coca Cola.
Slecht te krijgen hier. Dan maar een paar flesje jus d'orange gekocht, ook lekker.
Vanaf het centrale plein vertrekt bij halte 1 de Hop-on-Hop-off bus. Maar het plein is afgesloten, dus ik even vragen, waar die bus nu stopt.
Dat bleek bij de souk te zijn. Ik had thuis al een kaartje gekocht en toen ik onderweg was naar de souk, kwam ie er net aan. Ik zwaaien en hij stopte, blij, dat er een toerist beschikbaar was. Ik was de enige passagier.
Zo ben ik ruim een uur rondgereden door Beiroet, in een open, een cabrio bus. Sommige mensen vonden het ook wel grappig, dat ik alleen bovenin die bus zat en velen begonnen te zwaaien. Dan maar terugzwaaien. Even de mensen uit de dagelijkse politieke beslommeringen halen door simpel even je hand op te steken.
Omdat ik toch niet van plan was ergens uit te stappen, ben ik de laatste 20 minuten naar beneden gegaan en heb een tijdje met de gids in de bus gesproken.
Iets over vijf zetten ze me vlakbij mijn auto af.
Inmiddels is het hier dan ook donker, de zon gaat onder om 16:45 uur.
Morgen doe ik een hele dag Beiroet en wel te voet.