Naar het centrum van Saoedi Arabië.
Door: Henk
Blijf op de hoogte en volg Henk
03 Januari 2022 | Saudi Arabië, Buraydah
Vandaag een nieuwe gids, Fadh genaamd. Hij was er al om half acht, mooi op tijd. Ik was nog aan het ontbijten.
Iets voor acht uitchecken en wij op pad. Ook zijn Engels is soms slecht te verstaan, maar hij heeft een onbeperkte databundel, dus als ik het niet goed begrijp, dan spreekt hij op zijn mobieltje Arabisch in en spreekt een vriendelijke dame dat in goed Engels terug uit.
Zo hebben we best een leuke conversaties. Niks is hem te veel. Even een stop voor het landschap, geen probleem, ook al is dat op een zes balans snelweg. No problem.
De eerste etappe naar Ushaiger is 200 km. Over dit traject komen we steeds in andere landschappen terecht. Zand met bosjes, een enkele boom, geel zand, rood zand, dadelpalmen enz.
Bomen, er staan er niet veel in de zandbak. Het kappen van een boom levert een boete op van € 2.500,= . Kun je nagaan wat voor een enorme schade die Frans Timmermans veroorzaakt heeft met zijn biomassa waanzin.
Fadh had voor elk programmapunt van vandaag, een A4-tje geprint met wat informatie. Was ik wel blij mee, want in de Lonely Planet staan beide plaatsen niet eens genoemd.
In Ushaiger aangekomen, eerst naar het museum. Ook weer zo'n gevalletje van een hoog Jopie Huisman gehalte. Allemaal oude troep uit vervlogen tijden. Toch nog iets van zes Philips radio's gespot en een blik koffie van Douwe Egberts en ook de melkpoeder van producent 'de Ommerlanden' uit Groningen ontbrak niet.
Deze plek ligt ongeveer in het midden van Saoedi Arabië, ten noordwesten van Riyadh. Dit gebied, Al-Washam genaamd, is een van de oudst bewoonde gebieden hier. Hier woonden al mensen in het pre-islamitische tijdperk en ook heeft dit gebied een aantal goede dichters voortgebracht.
Ushaiger bestaat uit oude, deels restaureerde, lemen gebouwen. Deze huizen hebben te lijden van de inwerking van regenwater, wind ed. . Op de foto's zijn zowel gerenoveerde als vervallen huizen zichtbaar.
We hebben er een uurtje doorgebracht en zijn vervolgens met de auto een berg op gereden, vanwaar we een mooi uitzicht hadden op dit dorpje.
Toen was ook goed zichtbaar, dat er ooit een complete muur met wachttorens omheen stond.
En weer door, nu naar Unayzah. Toch weer 160 km.
Onderweg een stop bij de Mac voor koffie. Ik koffie, Fadh een Mac Menu. Hij bleek fan van de Mac te zijn.
Na de koffie, meldde hij, dat er tijd genoeg was, om nog even iets anders te bekijken, namelijk een meer. Een meer in Saoedi Arabië?
Was dichtbij en daar aangekomen ook allemaal zandduinen. Even een stukje door de duinen jagen met de 4WD. Toen naar de rand van de rotsen met een mooi uitzicht over het meer.
Zoals wij daar stonden, kwam er een Arabier aan met een thermosfles en twee kopjes. Hij bood ons thee aan, maar niet voordat hij te weten was gekomen uit welk land ik kwam. Ik word regelmatig op straat aangesproken door mensen, die vragen waar ik vandaan kom. Een enkeling wil met me op de foto en gisteren was er zelf één, die een video opnam.
Daarna nog even weer het zand in, de auto werd niet gespaard.
Daarna weer op weg, ditmaal naar Buraidah. In en rond deze stad veel landbouw en de productie van dadels. De kamelenmarkt is de grootste van Saoedi Arabië.
Wij zijn het centrum ingelopen en Fadh heeft me wat winkels laten zien. In één van die winkels weer die oude troep, wat moet men er mee en wie koopt dat? De winkelier vond zowaar nog een oud blik melkpoeder van een fabrikant uit Amsterdam.
Daarna nog een huis bezocht, wat al 145 jaar in handen van dezelfde familie was. Ik mocht overal kijken, maar moest uiteindelijk € 2,50 aftikken.
Grappig was wel, dat dit huis een inpandige waterput had. Stond nu droog, maar was zeker 20 m diep.
Terug naar de auto en richting hotel. Was inmiddels al bijna zes uur en dan wordt het ook donker.
Golden Tulip hotel, niks mis mee. Er was dinerbuffet en dat was overvloedig en superlekker.
Morgen door naar Hail.
Iets voor acht uitchecken en wij op pad. Ook zijn Engels is soms slecht te verstaan, maar hij heeft een onbeperkte databundel, dus als ik het niet goed begrijp, dan spreekt hij op zijn mobieltje Arabisch in en spreekt een vriendelijke dame dat in goed Engels terug uit.
Zo hebben we best een leuke conversaties. Niks is hem te veel. Even een stop voor het landschap, geen probleem, ook al is dat op een zes balans snelweg. No problem.
De eerste etappe naar Ushaiger is 200 km. Over dit traject komen we steeds in andere landschappen terecht. Zand met bosjes, een enkele boom, geel zand, rood zand, dadelpalmen enz.
Bomen, er staan er niet veel in de zandbak. Het kappen van een boom levert een boete op van € 2.500,= . Kun je nagaan wat voor een enorme schade die Frans Timmermans veroorzaakt heeft met zijn biomassa waanzin.
Fadh had voor elk programmapunt van vandaag, een A4-tje geprint met wat informatie. Was ik wel blij mee, want in de Lonely Planet staan beide plaatsen niet eens genoemd.
In Ushaiger aangekomen, eerst naar het museum. Ook weer zo'n gevalletje van een hoog Jopie Huisman gehalte. Allemaal oude troep uit vervlogen tijden. Toch nog iets van zes Philips radio's gespot en een blik koffie van Douwe Egberts en ook de melkpoeder van producent 'de Ommerlanden' uit Groningen ontbrak niet.
Deze plek ligt ongeveer in het midden van Saoedi Arabië, ten noordwesten van Riyadh. Dit gebied, Al-Washam genaamd, is een van de oudst bewoonde gebieden hier. Hier woonden al mensen in het pre-islamitische tijdperk en ook heeft dit gebied een aantal goede dichters voortgebracht.
Ushaiger bestaat uit oude, deels restaureerde, lemen gebouwen. Deze huizen hebben te lijden van de inwerking van regenwater, wind ed. . Op de foto's zijn zowel gerenoveerde als vervallen huizen zichtbaar.
We hebben er een uurtje doorgebracht en zijn vervolgens met de auto een berg op gereden, vanwaar we een mooi uitzicht hadden op dit dorpje.
Toen was ook goed zichtbaar, dat er ooit een complete muur met wachttorens omheen stond.
En weer door, nu naar Unayzah. Toch weer 160 km.
Onderweg een stop bij de Mac voor koffie. Ik koffie, Fadh een Mac Menu. Hij bleek fan van de Mac te zijn.
Na de koffie, meldde hij, dat er tijd genoeg was, om nog even iets anders te bekijken, namelijk een meer. Een meer in Saoedi Arabië?
Was dichtbij en daar aangekomen ook allemaal zandduinen. Even een stukje door de duinen jagen met de 4WD. Toen naar de rand van de rotsen met een mooi uitzicht over het meer.
Zoals wij daar stonden, kwam er een Arabier aan met een thermosfles en twee kopjes. Hij bood ons thee aan, maar niet voordat hij te weten was gekomen uit welk land ik kwam. Ik word regelmatig op straat aangesproken door mensen, die vragen waar ik vandaan kom. Een enkeling wil met me op de foto en gisteren was er zelf één, die een video opnam.
Daarna nog even weer het zand in, de auto werd niet gespaard.
Daarna weer op weg, ditmaal naar Buraidah. In en rond deze stad veel landbouw en de productie van dadels. De kamelenmarkt is de grootste van Saoedi Arabië.
Wij zijn het centrum ingelopen en Fadh heeft me wat winkels laten zien. In één van die winkels weer die oude troep, wat moet men er mee en wie koopt dat? De winkelier vond zowaar nog een oud blik melkpoeder van een fabrikant uit Amsterdam.
Daarna nog een huis bezocht, wat al 145 jaar in handen van dezelfde familie was. Ik mocht overal kijken, maar moest uiteindelijk € 2,50 aftikken.
Grappig was wel, dat dit huis een inpandige waterput had. Stond nu droog, maar was zeker 20 m diep.
Terug naar de auto en richting hotel. Was inmiddels al bijna zes uur en dan wordt het ook donker.
Golden Tulip hotel, niks mis mee. Er was dinerbuffet en dat was overvloedig en superlekker.
Morgen door naar Hail.
-
03 Januari 2022 - 22:36
Tine Hamminga:
Mooi verhaal.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
