Maya stad Uxmal en Campeche.

Vandaag twee dingen op het programma, Uxmal, een Maya site en de stad Campeche.
Eerst even een paar uur rijden om bij Uxmal te komen. Het is er nog niet erg druk.
Ik kan nu al verklappen, dat ik deze locatie mooier vond dan Chichen Itza. Mooiere gebouwen, en veel groen tussen de objecten. Het zag er net allemaal wat mooier en overzichtelijker uit.
De versieringen aan de gebouwen zijn goed bewaard gebleven of goed gerestaureerd.
Uxmal was een belangrijke stad in de regio en naast deze stad zelf ( waar eigenlijk alleen de elite woonde) nog een viertal steden.
Op het hoogtepunt woonden hier zo'n 120.000 mensen. Circa 35.000 man waren nodig om alle gebouwen te bouwen uit steen en om deze te voeden ed. heeft men uitgerekend, dat daar ook nog eens ruim 80.000 man voor nodig waren. Een gezellige drukte zullen we maar zeggen.
Wat ook opvalt, is dat er geen verdedigingsmuren om de Maya steden stonden. Blijkbaar ging het er hier anders aan toe dan bv. in Europa, waar kastelen en steden ommuurd werden.
Ik heb al eerder gemeld, dat zoet water hier schaars is. In Uxmal had men ondergrondse reservoirs aangelegd, waar water wat in de regentijd viel, werd opgevangen.
Rond het jaar 600 is men begonnen om de stad op te bouwen. Duidelijk geïnspireerd op contacten, die er waren met Maya's uit het noorden.
Te zien aan de gebeeldhouwde slangen, fallus symbolen en kolommen.
Na een lange droge periode, waardoor er geen gewassen meer groeiden, is de stad rond het jaar 900 verlaten.
Pas in de negentiende eeuw is het her-ontdekt en in 1927 is Frans Blom begonnen met de opgravingen.
Vandaag stonden we ook weer boven op een piramide en in het landschap zie je allerlei heuvels, begroeid met struiken en bomen. Aangezien het hier verder een volkomen vlak landschap is, bevinden zich op die plaatsen ook nog Maya bouwwerken. En als je rekent, dat het vrijgraven en restaureren van één object minimaal acht jaar duurt, kunnen ze nog wel even vooruit.
Als je het terrein oploopt, zie je direct een piramide. Iedereen foto's maken, maar het bleek de achterkant.
Daarna er omheen gelopen en uitleg over deze piramide, die vrij vertaald, 'Tovenaarshuis' heet.
Iets verder een gebouw met 74 kamers, waarvan gedacht wordt, dat er een militaire academie, of paleis complex was.
Ook prachtig gerestaureerd is het Palacio del Gobernador, een gebouw van 100 meter lang.
Vandaar doorgelopen naar de piramide, 30 meter hoog en met 91 treden en die mocht beklommen worden. Van die top een prachtig uitzicht.
Daarna terug naar de bus en iets verderop lunchen. Dat was dan bij een lokaal tentje, waar onze gids de lunch van te voren had besteld. Dat moest ook wel, want hier garen ze het eten onder de grond. Er worden een vuur gemaakt en daarin worden stenen gelegd, die opwarmen. Die drukken ze onder de grond en zetten ze er een pan met eten op en het geheel wordt afgedekt.
Ik vond een cola voldoende voor de lunch.

Door naar Campeche. Deze stad staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst sinds 1999.
Het is een koloniale stad en de huizen hebben allemaal verschillende kleuren gevel.
De Spanjaarden hebben verscheidene keren geprobeerd hier voet aan wal te zetten, maar pas na drie keer proberen lukte het om hier een settlement te stichten en te handhaven. Dat was 1540.
De Spanjaarden gebruikten deze haven, om van hier uit de schatten naar Spanje te vervoeren. Piraten kregen daar lucht van en vielen keer op keer de stad aan. Alles werd dan verwoest en de Spanjaarden bouwden alles weer op. Dat ging zo tientallen jaren door. Totdat er iemand permissie vroeg aan de koning van Spanje, om een verdedigingsmuur te mogen aanleggen.
Toen deze na 100 jaar bouwen klaar was, waren er inmiddels heen piraten meer.

Nadat we in het hotel waren aangekomen, ben ik meteen naar het centrum gelopen. Was maar een kwartiertje lopen.
Begonnen bij de kathedraal, daarna een museum in, een huis, ingericht als in de Spaanse tijd en daarna de straatjes door gelopen. Behalve dat de straten nu vol staan met auto's, verkeersborden en straatverlichting, is hier verder nog nooit iets veranderd. Helemaal origineel vanuit de 17-de eeuw.
Nadat de schemering was ingevallen, ging overal de verlichting aan, de kathedraal werd mooi verlicht en om acht uur begon er een film, die geprojecteerd werd op een gebouw. Daarin werd de historie van dit gebied verteld.
Daarna moest ik nog wat eten en ben na vier uur lopen, terug gegaan naar het hotel. Mooi geweest voor vandaag.