Tweede dag Tokio

Gisteravond weer lekker (westers) gegeten, toch weer de uiensoep gevolgd door een varkenskotelet.

Koffie met appelgebak als dessert, een goede basis voor een goede nachtrust.

Van tien tot zeven uur geslapen, tja de hele dag door de hitte lopend is best vermoeiend.

Ontbijt gleed er ook weer lekker in en aansluitend de spullen gepakt en naar de metro gelopen. Drie stations verder en ik kwam via uitgang 13, vlakbij de ingang van het keizerlijk paleis uit. Om exact te zijn, bij de oostelijke tuinen. Ik was er om negen uur, als een van de eersten.

Het was al goed warm en ik heb zo'n beetje alle paden in deze oostelijke tuinen doorgelopen. Na ruim twee uur kwam ik uit bij de plek van het oorspronkelijke Edo kasteel. De fundatie stond nog.

Vlak daarbij een achthoekige gebouw, een concertzaal, met op de gevel prachtige mozaïeken.

Gisteren al vanaf de buitenkant een aantal gebouwen gefotografeerd en omwille van de tijd om half twaalf terug gelopen naar de metro. Tijd voor de beroemde tempel van Sensö-ji.

Station I09 in, en doorlopen naar T09. Dat was zeker twintig minuten lopen. Trap op, trap af, weinig roltrappen.

Van T09 naar T10. Overstappen naar lijn A. Weer eindeloos lopen.

Van A13 naar A18. Toen nog 500 lopen naar de tempel. Vlakbij de tempel, metrostation G19. Dat was op mijn metro kaart niet te zien.

Gelukkig kun je overal wel drinken kopen, en dat moet je hier wel blijven doen.

De route naar de tempel is aan beide zijden van het pad, bezaaid met kraampjes. Het is er een grote kermis. Veel toeristen, maar ook lokale mensen, die vanwege het geloof naar de tempel gaan.

Sensoji, ook bekend als de Asakusa Kannon Tempel, is een boeddhistische tempel in Asakusa . Het is een van de kleurrijkste en populairste tempels van Tokio .

De legende vertelt dat in het jaar 628 twee broers een beeld van Kannon , de godin van de genade, uit de Sumida-rivier visten. Hoewel ze het beeld terug in de rivier zetten, kwam het altijd weer bij hen terug. Daarom werd Sensoji vlakbij gebouwd voor de godin van Kannon. De tempel werd voltooid in 645 en is daarmee de oudste tempel van Tokio .

Bij het naderen van de tempel komen bezoekers eerst binnen via de Kaminarimon (Donderpoort), de buitenpoort van de Sensoji-tempel en het symbool van Asakusa en de hele stad Tokio .

Een winkelstraat van meer dan 200 meter, genaamd Nakamise , leidt van de buitenpoort naar de tweede poort van de tempel, de Hozomon. Naast typisch Japanse souvenirs zoals yukata en vouwwaaiers, worden langs de Nakamise diverse traditionele lokale snacks uit Asakusa verkocht. De winkelstraat heeft een eeuwenoude geschiedenis. Om gezond te blijven eet ik nooit iets uit stalletjes, ook niet in Japan.

Achter de Hozomonpoort bevinden zich de hoofdzaal van de tempel en een pagode met vijf verdiepingen. De gebouwen, die tijdens de oorlog werden verwoest, zijn relatief recent herbouwd. Het Asakusa-heiligdom , gebouwd in 1649 door Tokugawa Iemitsu , staat direct naast het hoofdgebouw van de tempel.

Best leuk om gezien te hebben, maar voor mij iets te veel poppenkast.

In een zijstraatje had op weg naar de tempel, een gele M ontwaard.

Op de terugweg bleek achter de M zowaar een Big Mac te koop te zijn. Ook lekker even zo'n rustmomentje.

Hierna zou ik naar de Sky Tree. Met de metro 2 stations verder. Niet met G, maar met A. Van A18 naar A20.

Ik had een beter idee, met de taxi. Voor zeven euro stond ik aan de voet van de toren. Via roltrappen naar de vierde verdieping, kaartje gekocht en kon gelijk de lift in.

Eerste stop op 350 m. Liftsnelheid: 600 m per minuut.

Daar een klein rondje gelopen en verder omhoog naar 445 meter.

Dan kun je via een omhoog lopende vloer, doorlopen naar 451,20 m.

De Tokyo SkyTree is een 634 meter hoge televisietoren in Sumida, Tokio, Japan en tevens het hoogste bouwwerk van Japan. De toren is een ontwerp van het architectenbureau Nikken Sekkei. Vanaf de toren worden de signalen van digitale televisie-uitzendingen gedistribueerd. De oudere Tokiotoren was met haar 333 meter niet hoog genoeg om tussen de steeds hoger wordende gebouwen in met name Centraal Tokio voldoende dekking te verkrijgen. De Tokyo Skytree is verreweg het hoogste bouwwerk in Tokio, waardoor de omringende bebouwing veel minder invloed heeft.

Eind 2003 lanceerden vijf commerciële televisie omroepen en de publieke omroep NHK, het plan voor de bouw van een nieuwe 600 meter hoge toren ten behoeve van digitale etheruitzendingen. De Japanse overheid had besloten om per medio 2011 alle analoge etheruitzendingen te beëindigen en over te stappen op digitale uitzendingen. Verder had de reeds bestaande televisietoren, de Tokiotoren, hinder als gevolg van de almaar hogere gebouwen die in Tokio werden gebouwd.

In totaal werden 15 mogelijke locaties voorgedragen voor de nieuwe toren. In maart 2005 wordt het voorstel van de Tobu Spoorwegmaatschappij, dat uitgaat van de herontwikkeling van een binnenstedelijk spoorwegemplacement in Sumida, waarbij de nieuwe toren als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt van het project dient, uitgekozen als meest geschikt voorstel. Aan de voet van de Tokyo Skytree is een multifunctioneel complex ontwikkeld met onder meer kantoren, winkels en onderwijsinstellingen.

Op 29 maart 2010 werd op de in aanbouw zijnde toren een 10 meter hoog liftschachtelement geplaatst, waardoor de totale hoogte van de constructie een sprong maakte van 328m naar 338m. De Tokyo Skytree werd hiermee het hoogste bouwwerk in Japan. De 333 meter hoge Tokiotoren had hiervoor 52 jaar lang deze titel gedragen.

Op 18 maart 2011 werd het hoogste punt van de constructie bereikt, 634 meter hoog en is dan de op een na hoogste constructie ter wereld, na de Burj Khalifa, waar ik trouwens ook op ben geweest in 2012.

Na dit hoogste punt bereikt te hebben, kun je weer aansluiten in de rij voor de lift naar 340 m. Daar zijn de souvenirs.

Weer in de rij voor terug naar beneden.

En toen geen zin om weer met de metro via allerlei overstap momenten terug te gaan naar het hotel. Ik heb een taxi genomen en na vijf minuten begreep de taxichauffeur ook welk hotel ik bedoelde.

Heerlijke rit.

Voor de deur afgezet, douchen en richting restaurant. Een lekkere frisse Italiaanse salade, gevolgd door de vis van de dag, toevallig net als eergisteren, zalmfilet.

Morgen rond half tien moet ik de huurauto ophalen. Dat is vier minuten lopen vanaf het hotel. Daarna bagage ophalen van het hotel en een rustig ritje van 90 km naar Hakone.