Koya-san
Door: Henk
Blijf op de hoogte en volg Henk
05 Augustus 2025 | Japan, Kyoto
Koyasan, ook bekend als Mount Koya, is een heilig berggebied in Japan, gesticht in 816 door de monnik Kukai (postuum bekend als Kobo Daishi). Het is het hoofdkwartier van de Shingon-boeddhistische sekte en staat bekend om zijn vele tempels, waaronder het Kongobuji-tempelcomplex en de Okunoin-begraafplaats. Koyasan is een populaire bestemming voor pelgrims en toeristen, die er de spirituele sfeer kunnen ervaren en in tempelverblijven (shukubo) kunnen overnachten.
Sinds 2004 staat dit berggebied met al haar tempels, op de Unesco Werelderfgoed lijst.
Kukai was ooit aan het mediteren en hij had toen al aangeven, dat als zijn meditatie ten einde kwam, hij zou overlijden.
Uiteraard gebeurde dat en zijn graf (mausoleum) is toen op de berghelling neergezet. En al eeuwen proberen overlededen zo dicht mogelijk bij dat graf begraven te worden. Inmiddels is de begraafplaats twee kilometer lang. Het begin nu bij een brug en gaat van daar rustig aan omhoog.
Van het onderkomen waar ik dan vannacht sliep, moet je geen stille entourage verwachten. De wanden zijn van papier, de vloeren van hout. En niet iedereen gaat op dezelfde tijd slapen.
Het is pas helemaal rustig, als iedereen slaapt. Om vijf uur hoor je weer geluid, dan is het tijd om je aan te sluiten voor een zen-meditatie. Ik ben blijven liggen.
Om zeven uur opgestaan en naar het ontbijt. Champignonsoep! Daar had ik wel zin in. Maar ook dat wisten ze met de Japanse slag volledig oneetbaar te krijgen. Drie bakken thee en daarna uitchecken.
Er is genoeg te zien en ik ben begonnen aan de westzijde bij de Diamon poort.
Daarna naar de 50 m hoge pagode, Konpon Daitō en het naastgelegen Miedo Hall.
De pagode wordt beschouwd als het centrale punt van de lotus mandela, welke gevormd wordt door de ligging van de acht bergen in dit gebied.
In het Miedo gebouw bevindt zich een afbeelding van Kobo Daishi, welke eens per jaar op 21 maart wordt getoond. Dat was de dag in 835 toen hij overging naar de eeuwige meditatieve toestand.
Door naar de Fudozaka Hall. De enige overgebleven 'female Pilgrims Halls'. Er stond ook nog een geschonken Boeddha beeld tegenover het gebouwtje.
Ichi-no-hashi tenslotte is de brug vanwaar het pad leidt naar de crypte van Kobo Daishi. Twee kilometer bergop ging het niet worden. Als je de tocht wel onderneemt passeer je ruim 200.000 graven.
Daarna naar de supermarkt, drinken en vruchtenyoghurt gehaald, ik moest tenslotte nog ontbijten.
Afstand naar Kyoto circa 120 km. Reistijd bijna vier uur. Het stuk de bergen uit kostte veel tijd. Slecht wegdek, smal, tegenliggers, onoverzichtelijke bochten, met andere woorden, voorzichtig rijden en vooral geen haast hebben.
Denk je dat je daarna wel door kunt rijden, Nee hoor, wegwerkzaamheden en veel verkeerslichten. Voor de lunch onderweg lukte het nog om een Big Mac te scoren.
Eenmaal in Kyoto moest ik de auto terugbrengen. Paar kilometer voor ik er was, auto afgetankt en daarna ingeleverd. Dat ging bijzonder vlot. Moest alleen de tol nog even afrekenen. Kwam uit op € 81,= .
Ik naar buiten en een taxi aangehouden en die bracht me voor €4,10 naar het Granvia Kyoto Hotel.
Terug naar de luxe. Hier geen hondenmand, maar een fatsoenlijk bed.
Ik heb kamer 1133 en dat is zeker drie minuten lopen vanaf de lift. Enorm groot hotel, vlakbij het station.
Eindelijk fatsoenlijke restaurants hier. Ik ben à la carte wezen eten, gerookte zalm, hamburger (topkwaliteit vlees) en een cola, die voor, schrik niet, € 5,= op de kaart staat. Enige discrepantie was, dat alles tegelijk opgediend werd. Nou ja, eerst de hamburger en toen de zalm.
Komende twee dagen in Kyoto. Ook hier hebben ze een metro, maar slechts twee lijnen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
