Dagje rond Hakone.

Tweede dag Hakone. Het ontbijt was echt helemaal niets. Ja, de yoghurt met honing, die was te pruimen, maar ook niet meer dan twee schepjes. Toen ik in de auto zat, heb ik maar wat Sultana's gegeten.

Bij de bar met gratis drinken, stond er vanmorgen ook koffie, dus snel een bakkie ingeschonken.

Op naar de kabelbaan, een andere dan gisteren.

Onderweg kwam ik langs een plek, waar drie kleine pagoden stonden. Even opgezocht, het heet Soga Brothers Grave. Iets uit de twaalfde eeuw. Op wikipedia een heel verhaal, dat ga ik niet aanhalen.

Tweede stop is de Hakone schrijn.

De Hakone-jinja-schrijn dateert uit het jaar 757. Veel militaire commandanten baden toegewijd in deze schrijn, wat hem in het hele land beroemd maakte. Een andere groep aanbidders waren reizigers, die regelmatig het Hakone-gebied bezochten en hier vaak kwamen bidden voor een veilige reis. Zelfs vandaag de dag trekt de schrijn talloze bezoekers van verschillende plaatsen, die de kans krijgen om meer te leren over de geschiedenis van de schrijn in de schatkamer (homotsuden), of de "rode vredespoort" (heiwa no torii) trots en hoog in het Ashinoko-meer te zien staan (zie één van de foto's). Naast de maandelijkse en seizoensgebonden festivals en vieringen, wordt er elk jaar van eind juli tot begin augustus een speciaal evenement gehouden, de Ashinoko Zomerfestivalweek, waarbij bezoekers een magnifiek vuurwerk kunnen aanschouwen met maar liefst 18.500 vuurwerkbommen die de nachthemel boven het Ashinoko-meer in dansen.

Dat ga ik niet meemaken, maar wel de tig traptreden omhoog om bij de tempel te komen. Prachtige omgeving trouwens met eeuwenoude bomen. Bij terugkomst beneden, even het vocht aangevuld. Kraampjes heb je bijna niet, maar overal staan de wereld aan automaten met allerhande drinken. De meest gangbare drankjes kosten rond de 1 euro.

Door naar de kabelbaan.

Bij de kabelbaan een grote parkeerplaats. Slagboom, bonnetje en later afrekenen bij de automaat. Fijn, dat ben ik ook zo gewend.

De Komagatake-kabelbaan is een van de twee kabelbanen in Hakone die je naar een van de hoogste toppen van Hakone brengen, waar je uitzicht hebt op Mt Fuji, de Stille Oceaan en een historisch bergheiligdom.

De Komagatake-kabelbaan is een van de twee kabelbanen in de regio Hakone. Deze kabelbaan brengt je vanaf de oevers van het Ashi-meer naar de belangrijkste bergtop in Hakone voor een uitzicht op Fuji en de omgeving, en een bezoek aan het heiligdom op de bergtop.

De kabelbaanrit over de Komagatake begint vlakbij het Prince Hotel aan het Ashimeer. De 7 minuten durende rit naar de top biedt uitzicht op het Ashimeer en de omliggende bergen.

De Komagatake-kabelbaan brengt je naar de hoogste bergtop van Hakone. Deze berg wordt al eeuwenlang vereerd en aanbeden door de inheemse shintoïstische religie. Je kunt ook de Hakone-schrijn bezoeken als je in de buurt bent. Men gelooft dat de schrijn op de top van de Komagatake een van de eerste schrijnen van de Hakone-schrijn was, toen een aantal andere schrijnen in de omgeving werden samengebracht aan de oevers van het Ashi-meer.

Bovengekomen een straffe wind. Eerst een bakkie koffie. Windjack aan en naar buiten. Het was half bewolkt. Mt Fuji was wel te zien, maar Tokio niet. Te heiig.

Eerst een min of meer vlak stuk gelopen naar een uitkijkpunt, daarna terug en de berg opgelopen, waar op de top ook een schrijn staat.

Daarna langs de andere zijde weer naar beneden en terug naar de kabelbaan.

Elke tien minuten vertrek ie, dus je hoeft nooit lang te wachten om omhoog of omlaag te gaan.

Weer beneden ben ik naar de oever van het meer gelopen en heb daar een kaartje gekocht voor een rondje meer per boot.

Dat duurt drie kwartier.

Om tien over twee was ik terug. Drinken gekocht en het parkeergeld betaald. Had ik nog één stop in gedachten. Het dorpje Hatajuku.

Daar loopt oa. nog een weg, die dateert uit de tijd van de shoguns. Zij wilden geen wielen om hun wegen, zodat de slijtsporen puur door mensen is veroorzaakt.

De weg erheen is zeer bochtig en loopt door de bergen. Ik heb het pad een paar keer gezien, maar het is verboden p deze weg te stoppen en dat is niet voor niets. Het zou niet veilig zijn. Wel gezien, niet op de foto.

Tijd om terug te gaan naar het hotel.

Eerst daar weer het vocht aangevuld en na als dat geklim en geloop ook weer tijd voor de onsen. Weer lekker vijf kwartier in het warme water gelegen.

Om half acht diner. Ik zat weer helemaal alleen aan een normale tafel met een normale stoel. Perfect voor mij en het eten was ook lekkerder dan wat ik gisteren heb gehad. Vandaag veel vis en schaaldieren.

Morgen vertrek ik hier voor een wat langere etappe naar Magome.