Nara

De tweede avond in het Hobbit centrum vond ik als alternatief voor de pizza, de spaghetti. Soepje vooraf.

Terug op de kamer begon het al op te spelen. Ik heb het vermoeden, dat er in de spaghetti saus een scherp stofje zat, waar mijn inwendige organen geen raad mee wisten.

Het werd een wat onrustige nacht en werd dan ook pas om acht uur wakker.

De gemoederen waren weer wat bedaard. Als ontbijt alleen de Caspische Zee yoghurt en wat jus d'orange. Was voldoende.

Inpakken en op naar Nara.

Qua afstand was het niet veel, maar het schiet hier echt niet op in het verkeer. Snelwegen 80, best veel verkeerslichten zonder lussen, eh, alle verkeerslichten zonder lussen.

Het was dan ook al redelijk laat in de middag, dat ik arriveerde.

Hotel Nikko Nara was een goed hotel. Normaal bed, stoelen op de kamer, een upgrade voor € 12,= voor een groter kamer.

Toch moe van de trip, even een tukkie gedaan.

Boel een beetje inrichten en rond half acht naar een van de vier restaurants in het hotel.

Bleken ze om half acht gesloten! Bizar.

Buiten gelukkig nog een koffietentje, die trouwens ook al bezig was te sluiten, maar daar heb ik dan nog wat eterij bij elkaar kunnen scharrelen.

Om kwart over negen, de oogjes dicht.

Kwart over zeven, de oogjes weer open. Herboren.

Ontbijt honderd punten.

Daarna de auto uit de parkeergarage gehaald en op zoek naar een parkeerplaats in de buurt van de grote bezienswaardigheden van Nara. Dat lukte. Om iets over negen stond ik vlak bij de vijf verdiepingen pagode. Helaas was er een gebouw omheen gebouwd, vanwege een behoorlijke renovatie.

De Eastern Golden Hall was wel geopend. Daarin een groot Boeddha beeld. Fotograferen verboden. Toch heb ik 'm.

Een multi ticket gaf toegang tot een drietal gebouwen rondom het plein. De zuidelijke ronde hal kon je niet in, maar was ook mooi aan de buitenkant. Achter de Bell Tower, ontwaarde ik nog wel een andere pagode, een met drie lagen.

De tempel naast de grote pagode kon ook met het multi ticket betreden worden. Als laatste nog naar het National Treasure Museum geweest. Prachtige beelden van krijgers uit de achtste eeuw en een enorm groot beeld van de duizend armige krijger. Indrukwekkend, maar helaas mochten er geen foto's gemaakt worden.

Door naar Nara Park. Het barst hier van de herten, heilige herten.

De wilde sikaherten van Nara Park worden als heilig beschouwd. Ze worden al duizend jaar beschermd in gebieden rond heiligdommen, waar de jacht verboden is. Onlangs bleek uit een onderzoek van onderzoekers van de Universiteit van Fukushima dat dankzij deze religieuze bescherming (en isolatie) de herten in Nara Park een unieke genetische afstamming hebben die verschilt van de genetica van de herten in de omliggende gebieden. Hun bevindingen zouden kunnen bijdragen aan de bescherming en het beheer van deze dieren.

De herten in Nara, Japan, staan erom bekend dat ze buigen naar mensen. Dit gedrag hebben ze geleerd omdat ze vaak rijstcrackers krijgen van bezoekers in ruil voor een buiging.

De Lonely Planet geeft een wandeling aan van zes kilometer langs de meest mooie plekken in dit park.

Volgende stop, Isuien Garden. Wel even een kaartje kopen.

Twintig minuten door deze prachte tuin gelopen, daar door naar de Central Gate, die bewaakt wordt door twee reusachtige figuren.

Klein stukje naar het noorden, de Todai-ji.

Tōdai-ji (東大寺, Todaiji tempel ; "Oosterse Grote Tempel") is een boeddhistisch tempelcomplex dat ooit een van de machtige Zeven Grote Tempels was , gelegen in de stad Nara , Japan. De bouw van de tempel was een poging om Chinese tempels uit de veelgeprezen Tang-dynastie te imiteren . Hoewel de tempel oorspronkelijk in het jaar 738 CE werd gesticht, werd Tōdai-ji pas in het jaar 752 CE geopend. De tempel heeft sindsdien verschillende reconstructies ondergaan, waarbij de belangrijkste reconstructie (die van de Grote Boeddhahal) plaatsvond in 1709. Het stond echter aan het einde van de 19e eeuw op instorten vanwege het gewicht van het enorme dak. De instorting werd voorkomen door een eerste restauratie (1904-1913), en het huidige uiterlijk werd voltooid met behulp van wapeningsstaven en beton tussen 1974 en 1980. De Grote Boeddhahal herbergt 's werelds grootste bronzen standbeeld van de Boeddha Vairocana , in het Japans bekend als Daibutsu. De tempel dient ook als het Japanse hoofdkwartier van de Kegon -school van het boeddhisme. De tempel staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als een van de " Historische monumenten van het oude Nara ", samen met zeven andere locaties (waaronder tempels, heiligdommen en plaatsen) in de stad Nara.

Hier mochten wel foto's gemaakt worden. Imposante beelden.

Via de South gate ben ik het park uitgelopen en daarna terug naar de auto. Toch vier uur aan de hobbel geweest bij een temperatuur van rond de 37°C.

Auto gestart en op naar Koyasan. Daar arriveerde ik om half vijf.

Dit is een soort van klooster, waar je kunt overnachten. Kamers zijn simpel, alleen een tafeltje. Gedeeld sanitair.

Maar, ook hier een onsen. Dus na installatie op de kamer, kimono aan en hup naar het warme water. Niemand te zien. Eerste schoonspoelen en dan het water in. Precies 42°C. Niet veel later kwam er nog een Japanner binnen, maar die sprak 1 woord Engels. Hot.

Te warm voor hem, hij ging naar het buitenbad.

Nou, ik even later ook, maar dat was minder heet.

Daarna nog de sauna in, heerlijk op temperatuur, namelijk 92°C.

Daarna moest ik flink afkoelen en dat duurde ook wel even.

Haartjes wassen, bodysoapen en zeer koud afspoelen. Daarna nog zeker tien minuten blijven zitten ter afkoeling.

Het eten heb ik overgeslagen, geen zin meer in wat voor oprispingen dan ook.

Morgen naar Kyoto. Daar ben ik een paar dagen.