Rit naar Tsumago
Door: Henk
Blijf op de hoogte en volg Henk
01 Augustus 2025 | Japan, Tsumago
Slapen lukt hier meer dan goed. Tussen de acht en negen uur slaap is geen probleem. Thuis slaap ik rond de zes uur per nacht. Maar ja, ander land, andere indrukken en een temperatuur die tussen de 34°C en 39°C ligt.
Vanmorgen ook weer een uitgebreid Japans ontbijt. Tofu, rijst, gefrituurde vis en nog veel meer.
Ik heb me er niet aan gewaagd. De meloen was lekker en het glaasje jus d'orange ook. Op een paar andere kleine brokjes heb ik met lange tanden liggen kauwen.
Daarna naar de koffiecorner voor een bakkie en daarna uitchecken.
Mijn grote bagage werd keurig weer van de kamer gehaald. Het barst hier van de trappen en de ruimte is beperkt (voor mijn postuur).
In de auto mijn Wifi router aangezet en gekeken naar de beste route naar Tsumago. Er zijn nogal een paar alternatieven. Ik heb gekozen voor de snelste route, veelal autosnelweg. Maar zo snel is de snelweg nou ook weer niet. Vaak maar 80 km/uur, soms 120.
Het eerste stuk naar de snelweg voerde door de bergen en harder dan 40 gaat het niet.
Eenmaal op de tolweg, want de meeste autosnelwegen zijn tolwegen, kun je wel de constante snelheid blijven rijden. Druk was het vandaag niet. In de auto zit een zg. ETC kaartje en die zorgt ervoor, dat je gewoon door de poortjes kunt blijven rijden. Als ik de auto inleveren, dat moet ik de tolgelden nog betalen aan de verhuurder.
De temperatuur liep vandaag weer lekker op, net de 40°C niet gehaald. Onderweg wel even regelmatig stoppen om wat drinken te kopen en ik heb de tank even volgegooid. Ook dat is een automaat, in ieder geval , langs de snelweg. Alles in het Japans, maar er was een medewerker, die me even hielp. Met de creditcard wilde op de een of andere manier niet, maar een flap van ¥ 5000,= wel. Hij tankte af op ¥ 3000,= en rende, ja, hij rende heen en weer om mij het wisselgeld terug te geven. Toen ik wegreed stond hij nog te buigen. Heel bijzonder. Dat zijn wij toch echt niet gewend.
Het laatste traject ging de bergen weer in. En zo kwam ik rond half vier aan bij het hotel. Van veraf was het imposante gebouw te zien. Ik werd er vrolijk van. Zag er echt mooi uit.
Naar binnen en bij de receptie de sleutel van de kamer gekregen. Deur open en ..... wat een deceptie. Een matrasje op de vloer, twee kussens en een klein tafeltje. Geen stoel, verder helemaal niets. Ja, een keurige douche, aparte wc en alls picobello schoon.
Ondertussen borrelde mijn maag al een tijdje en ik dacht, ik ga maar even liggen. Twee uur later werd ik wakker. Geen geborrel meer.
Om zeven uur naar het restaurant. Is inclusief. Diner buffet.
Voor de gemiddelde Japanner moet dit een walhalla zijn, voor de westerse gast een drama. Ik was ook echt de enige niet-Japanner in de zaal.
De meubeltjes zijn qua groote afgestemd op de gemiddelde Hobbit, mijn knieën pasten er net onder.
Gelukkig daar wel normaal meubilair.
Eerst maar even rondlopen, wat er zoal geserveerd wordt. Hé, pizzapunten. Gauw vijf pizzapunten op mij bordje, drinken er bij gehaald en go. Helaas nergens normaal bestek, dus de pizza met de handen opgegeten. Ik heb wegwerp bestek bij me, dat gaat morgen mee. Toetje was lekker, vers fruit en chocolademousse.
Op de terugweg naar mijn kamer, heb ik uit de lobby een stoel ontvreemd, die staat nu in mijn kamer. Kan ik in ieder geval fatsoenlijk zitten.
Morgen de omgeving verkennen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
