Kyoto

De hoge temperaturen hier in Japan, (elke dag rond de 35°C), maken, dat je aan het einde van de dag ook best moe bent. Slapen is dus geen enkel probleem.

Ben om half tien gaan slapen en werd om kwart voor acht wakker.

Na het ochtendtoilet naar de ontbijtzaal. Volgens het programma, welke ik van de lokale agent had ontvangen, was het ontbijt inclusief. Nou, niet dus. Er werd intern nog even gebeld, maar nee, het ontbijt zat er niet bij in. Bleek het buffet € 30,= te kosten. Keurig betaald, super ontbijtbuffet en de lokale agent maar even een berichtje gestuurd. Uiteindelijk foto van de bon opgestuurd en nou maar afwachten of ik dat geld terug krijg. Ga morgen gewoon weer in het hotel ontbijten, maar die bon zal ik maar niet meer opsturen.

Daarna spullen gepakt, geld gepind en op zoek naar de metro.

Die was snel gevonden en met één overstap kwam ik uit bij station Nijo-jo-mae. Honderd meter daar vandaan het Nijo-jo kasteel, het hoogtepunt van Kyoto.

Het gehele complex staat sinds 1994 opde Unesco Werelderfgoed lijst.

Het kasteel bestaat uit twee concentrische ringen ( Kuruwa ) van vestingwerken: het Ninomarupaleis, de ruïnes van het Honmarupaleis, diverse bijgebouwen en diverse tuinen. De oppervlakte van het kasteel bedraagt 275.000 vierkante meter, waarvan 8.000 vierkante meter bebouwd is.

In 1601 beval Tokugawa Ieyasu , de stichter van het Tokugawa-shogunaat, alle feodale heren in westelijk Japan om bij te dragen aan de bouw van het kasteel Nijō, dat werd voltooid tijdens de regering van zijn kleinzoon Tokugawa Iemitsu in 1626. Terwijl het kasteel werd gebouwd, werd een deel van het land van de gedeeltelijk verlaten Shinsenen- tuin (oorspronkelijk onderdeel van het keizerlijk paleis en gelegen in het zuiden) geabsorbeerd en het overvloedige water werd gebruikt in de kasteeltuinen en vijvers. Delen van het kasteel Fushimi , zoals de hoofdtoren en de karamon , werden hierheen verplaatst in 1625-1626. Kasteel Nijo werd gebouwd als de residentie in Kyoto van de Tokugawa- shoguns . Het Tokugawa-shogunaat gebruikte Edo als hoofdstad, maar Kyoto bleef de thuisbasis van het keizerlijk hof . Het keizerlijk paleis van Kyoto ligt ten noordoosten van het kasteel Nijō.

De centrale donjon, of tenshu , werd in 1750 door de bliksem getroffen en brandde tot de grond toe af. In 1788 werd de binnenste wijk verwoest door een stadsbrand. Het terrein bleef leeg totdat het in 1893 werd vervangen door een prinselijke residentie, afkomstig van het Keizerlijk Paleis van Kyoto.

In 1867 was het Ninomaru Paleis, in de Buitenwijk, het toneel van de verklaring van Tokugawa Yoshinobu , waarmee de macht werd teruggegeven aan het Keizerlijk Hof. In 1868 werd het Keizerlijk Kabinet in het kasteel geïnstalleerd. Het paleis werd keizerlijk bezit en tot een apart paleis verklaard. Gedurende deze periode werd het stokrooswapen van Tokugawa waar mogelijk verwijderd en vervangen door de keizerlijke chrysant .

In 1939 werd het paleis aan de stad Kyoto geschonken en het jaar daarop voor het publiek geopend. In de 21e eeuw hebben tyfoons er regelmatig voor gezorgd dat stukken pleisterwerk van de muren afbladderden na blootstelling aan regen en wind.

Het wordt algemeen aangenomen dat de Karamon- poort van de Toyokuni-schrijn oorspronkelijk in 1598 werd gebouwd voor het Fushimi-kasteel van Hideyoshi. Toen het kasteel in 1623 werd ontmanteld, werd de poort eerst verplaatst naar het Nijō-kasteel, en vervolgens naar de Konchi-in in Nanzen-ji . Uiteindelijk werd hij in 1876, na de Meiji-restauratie, verplaatst naar de Toyokuni-schrijn.

Er is nog veel meer over te vertellen, dat voeg ik wel toe aan mijn fotoalbum.

Ik kwam binnen via de oostelijke poort. Eenmaal binnen loop je met de klok mee het complex over. De eerste poort, die leidt naar het Ninomaru-goteen paleis, heet de Kara-mon Gate. Prachtig om te zien. Moeilijker om zonder al te veel mensen op de foto te krijgen. Dit paleis kun je op blote voeten doorlopen. Helaas was het niet toegestaan om foto's te maken. Prachtige afbeeldingen op de schuivende panelen. Elke ruimte had een functie, zowel privé, alsook voor hooggeplaatste gasten.

Bloedheet binnen en eenmaal weer buiten, ook bloedheet, maar af en toe nog een briesje.

Daarna kom je door de tuinen van Ninomaru en ben je de volgende brug over, kom je in de tuin van Honmaru. Daar ook het gelijknamige paleis, waar je alleen met een online gekocht ticket in kon. Of lang wachten, als er iemand niet kwam opdagen.

Ik ben doorgelopen, ook omdat je dat binnen ook geen foto's mocht maken.

In de hoek van de tuin, de oude fundamenten van een vroegere toren. In 1750 werd de toren getroffen door de bliksem en brandde af. De toren is nooit herbouwd.

Wel een mooi uitzicht.

Na de brug een afdakje en een drankautomaat. Tijd voor een verfrissing.

Een kwartier later kwam ik langs een tentje, waar ze ijs verkochten.

Schaafijs wel te verstaan. Mango smaak. Leek me lekker. Was het ook, maar om daar nu € 10,= voor te vragen.

Zo langzamerhand kom je dan weer bij de uitgang. Metro weer in en bij station Gojo er uit.

Zevenhonderd meter lopen om zo bij de Higashi Hongan-ji tempel uit te komen.

Higashi Hongan-ji, ofwel "het Oostelijke Klooster van de Oorspronkelijke Gelofte", is een van de twee dominante substromingen van het Shin-boeddhisme in Japan en daarbuiten, de andere is Nishi Honganji (of "De Westelijke Tempel van de Oorspronkelijke Gelofte"). Het is ook de naam van de hoofdtempel van de Ōtani-ha- tak van Jōdo Shinshū in Kyoto , die het laatst werd gebouwd in 1895 nadat een brand de vorige tempel had verwoest. Zoals met veel locaties in Kyoto, hebben deze twee complexen informelere namen en staan ze in Kyoto liefkozend bekend als Onissan (お西さん; Edelachtbare Heer West) en Ohigashisan (お東さん; Edelachtbare Heer Oost).

Higashi Honganji werd in 1602 gesticht door de shōgun Tokugawa Ieyasu toen hij de Shin-sekte in tweeën splitste (Nishi Honganji was de andere) om haar macht te verminderen. De tempel werd voor het eerst op de huidige locatie gebouwd in 1658.

Op het tempelterrein bevindt zich een mausoleum met de as van Shinran, de stichter van het Shin-boeddhisme. Het mausoleum werd oorspronkelijk gebouwd in 1272 en meerdere malen verplaatst voordat het in 1670 op de huidige locatie werd geplaatst.

In het midden van de tempel bevindt zich de Oprichtershal, waar een beeld van de stichter van de tempel, Shinran, is tentoongesteld. De hal is een van de grootste houten bouwwerken ter wereld met een lengte van 76 meter (250 voet), een breedte van 58 meter (190 voet) en een hoogte van 38 meter (125 voet). De huidige hal werd gebouwd in 1895.

De Amida-hal, links van de Stichtershal, bevat een afbeelding van Amida Boeddha en een afbeelding van Prins Shōtoku , die het boeddhisme in Japan introduceerde. De hal is rijkelijk versierd met bladgoud en kunst uit de Meiji-periode . De huidige hal werd gebouwd in 1895.

Zonder schoenen mocht je hier overal rondlopen en foto's maken.

Best indrukwekkende gebouwen. Om al dat houtwerk daar te krijgen, waren touwen nodig. Maar dat materiaal was niet sterk genoeg en daarom werden de vrouwen gevraagd haar te doneren om zo sterker touw te kunnen maken. Het zwaarste touw wat zo gemaakt is, woog 1000 kg. In de tempel eenzelfde touw maar dan wat kleiner.

Vandaar naar het station van Kyoto. In dat complex is mijn hotel ook gevestigd, maar ook een giga winkelcentrum en roltrappen tot aan verdieping elf. Op die verdieping ook allerlei restaurantjes, die hun gerechten in plastic in de vitrine hebben staan. Grappig om te zien.

Waar je in het hotel voor ¥ 1.700,= twee cola's voor krijgt, krijg je bij de Italiaan een redelijke pizza.

Weer terug in het hotel, had ik opeens zin in een echt bakkie koffie. Ook hier de hoofdprijs, € 7,= voor een kopje koffie.